Πλανκ: τα βαρυτικά κύματα παραμένουν ασαφή

«Σκόνη» κι επίσημα η υποτιθέμενη ανακάλυψη βαρυτικών κυμάτων από τις απαρχές του σύμπαντος

Η πιο συνταρακτική ανακοίνωση στο πεδίο της αστρονομίας και αστροφυσικής για το 2014 (αν όχι για τον αιώνα μας) έγινε...σκόνη. 

Πνευματικά δικαιώματα ΕΣΑ / Πλανκ Συνεργασία. Ευχαριστίες: M.-A. Μίβιλε-Ντεσέν, CNRS - Ινστιτούτο Διαστημικών Αστροφυσικής, Πανεπιστήμιο του Παρισιού XI, Ορσαί, Γαλλία

Πλανκ όψη του BICEP2 πεδίου

Η χρωματική κλίμακα σε αυτή την εικόνα από την αποστολή Πλανκ, αντιπροσωπεύει την εκπομπή από τη σκόνη, ένα μικρό αλλά κρίσιμο συστατικό που διαποτίζει τον Γαλαξία μας. 

Η υφή δείχνει τον προσανατολισμό του γαλαξιακού μαγνητικού πεδίου. 

Βασίζεται σε μετρήσεις της κατεύθυνσης του πολωμένου φωτός που εκπέμπεται από τη σκόνη. (περισσότερα)

Τα βαρυτικά κύματα, που γεννήθηκαν στις απαρχές του σύμπαντος, μπορεί όντως να υπάρχουν, αλλά πάντως δεν ανακαλύφθηκαν πέρυσι τον Μάρτιο, όπως είχαν ανακοινώσει βαρυσήμαντα οι Αμερικανοί επιστήμονες της ερευνητικής κοινοπραξίας BICEP2.

Τα κύματα της βαρύτητας

Η ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων μπορεί να μας αποκαλύψει τη «μελωδία» μιας μαύρης τρύπας και να ανοίξει ένα νέο παράθυρο στο Σύμπαν

Δύο υπερμεγέθεις μελανές οπές στον επιθανάτιο σπειροειδή χορό τους, πριν από την τελική συγχώνευση, εκπέμπουν βαρυτικά κύματα (καλλιτεχνική απεικόνιση)

Η δύναμη της βαρύτητας εξαρτάται από δύο παράγοντες: τη μάζα των σωμάτων και τις διαστάσεις τους. Αυτό αποτελεί σημείο συμφωνίας της παλαιότερης θεωρίας που ανέπτυξε ο Νεύτωνας (1687) και της τρέχουσας του Αϊνστάιν (1915). 

Το πείραμα του Γαλιλαίου στο μεγαλύτερο θάλαμο κενού αέρος

Μπράνσον: Θα συνεχιστεί το πρόγραμμα τουριστικών διαστημικών πτήσεων

CNN

Ο ιδρυτής της εταιρείας Virgin Galactic, Ρίτσαρντ Μπράνσον, δήλωσε σήμερα ότι θα επιμείνει στο σχέδιό του για τουριστικές διαστημικές πτήσεις μετά τη μοιραία συντριβή ενός τουριστικού διαστημοπλοίου στη διάρκεια δοκιμαστικής πτήσης που είχε αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας από τους δύο πιλότους του.

Ένα φτερό κι ένα σφυρί, πέφτουν κάτω ταυτόχρονα (στο Φεγγάρι)

Τι τέλειο βίντεο!

Τι. Τέλειο. Βίντεο.

Δείχνει ότι χωρίς την αντίσταση του αέρα να μπαίνει στη μέση, δύο αντικείμενα έλκονται ουσιαστικά το ίδιο από την μάζα της Σελήνης (ή και της Γης), οπότε θα πέσουν με ίδια επιτάχυνση και ταχύτητα.

Σχετίζεται το σωματίδιο Χιγκς με τη βαρύτητα;

SHUTTERSTOCK

Οι λευκοί νάνοι είναι το τελευταίο στάδιο στη ζωή ενός μικρού ή και μεσαίου μεγέθους άστρου, όπως για παράδειγμα ο Ήλιος, ο οποίος προβλέπεται πως θα μετατραπεί σε λευκό νάνο σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Μία νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό the Astrophysical Journal πραγματεύεται τη σύνδεση του σωματιδίου Χιγκς με τη βαρύτητα, μία πιθανότητα που θα αποτελούσε επέκταση των καθιερωμένων θεωριών για τη φύση.

Γιατί πέφτουν οι αστροναύτες

Η έλλειψη βαρύτητας τους κάνει να μπερδεύουν το «πάνω» με το «κάτω», σύμφωνα με νέα μελέτη

(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: NASA)

Η έλλειψη βαρύτητας μας κάνει να πέφτουμε επειδή χάνουμε την αίσθηση του «πάνω» και του «κάτω». Δείτε στο βίντεο την πτώση του Χάρισον Σμιτ, του μοναδικού γεωλόγου στο αμερικανικό σώμα των αστροναυτών, ενώ συλλέγει δείγματα από το έδαφος της Σελήνης κατά τη διάρκεια της αποστολής Apollo 17

Αν είστε λάτρεις των μαγνητοσκοπημένων σκηνών από τις αποστολές στη Σελήνη θα έχετε παρατηρήσει ότι ανεξαιρέτως όλοι οι αστροναύτες που περπατούν στο έδαφος του δορυφόρου της Γης δυσκολεύονται να κρατήσουν την ισορροπία τους και συχνά πέφτουν.

Ελεύθερη πτώση άστρων και πλανητών

ή ισχύει το φαινόμενο Nordtvedt;

Προχτές το ημερολόγιο έγραφε 8 Σεπτεμβρίου ή όπως λένε οι αμερικανοί 9/8, μια ημερομηνία που παραπέμπει στην επιτάχυνση της βαρύτητας g=9,8 m/s². Και «εορτάζεται» ως ημέρα της βαρύτητας (όπως και η ημέρα του αριθμού π=3,14 στις 14 Μαρτίου ή 3/14).

Τα βαθμωτά πεδία Higgs και Brans-Dicke (μέρος 1ο+2ο)

Από την κοσμολογία: η βαρύτητα Brans – Dicke. To 1961 οι Carl Brans και Robert Dicke πρότειναν την εισαγωγή ενός πεδίου που ονόμασαν φ, το οποίο επέτρεπε στη βαρυτική σταθερά του Νεύτωνα να μεταβάλλεται στο χώρο και το χρόνο. Ένα αντικείμενο σε κάποιο σημείο του χώρου όπου η σταθερά είναι μικρή (αριστερά) θα έχει μικρότερη μάζα – και θα στρεβλώνει τον τοπικό χωρόχρονο λιγότερο – σε σχέση με ένα πανομοιότυπο αντικείμενο σε ένα σημείο όπου η σταθερά είναι μεγάλη (δεξιά)

Αποσπάσματα από το άρθρο του David Kaiser, “When fields collide,” Scientific American (June 2007): 62-69 [ελληνική έκδοση: Όταν τα πεδία συγκρούονται, Αύγουστος/Σεπτέμβριος 2007]

Χιγκς και πληθωριστική διαστολή του σύμπαντος

Η επίδραση του πεδίου Higgs (ένθετο) στην πληθωριστική διαστολή του σύμπαντος, συσχετίζεται με τα ίχνη των αρχέγονων βαρυτικών κυμάτων που παρατήρησε η ομάδα BICEP2 στην μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου

Είναι γνωστό πως οι μάζες των στοιχειωδών σωματιδίων (όπως ηλεκτρόνια, quarks και νετρίνα) προέρχονται από τις αλληλεπιδράσεις με το πεδίο Higgs (συνέπεια του οποίου είναι το σωματίδιο ή μποζόνιο Higgs).

Πως η βαρύτητα κάνει τα αντικείμενα να πέφτουν;

Όπως μας είπε και ο Αϊνστάιν, η βαρύτητα δεν είναι απλά η έλξη που μας ασκεί η Γη, αλλά μια στρέβλωση του χωροχρόνου. Αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι πολύ εύκολο να το κατανοήσουμε. 
Ο Εdward Current μας το εξηγεί όσο πιο απλά γίνεται, με μια συσκευή που κατασκεύασε ο ίδιος.

Μετάφραση: Videoman.gr

Πηγή: videoman.gr