Τα συνεστραμμένα κρουστικά κύματα ενός άστρου που εξερράγη

Ανακαλύφθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1784 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ, το νεφέλωμα Πέπλο ήταν κάποτε ένα αστέρι. 
Τώρα είναι μία συνεστραμμένη μάζα κρουστικών κυμάτων που εμφανίζεται έξι φορές μεγαλύτερη από την πανσέληνο στον ουρανό.

Ραδιενεργές φυσαλίδες μπορεί να έχουν δημιουργήσει οπές στην καρδιά σουπερνόβα

Ραδιενεργές φυσαλίδες τρύπησαν την καρδιά ενός σουπερνόβα

Ριπές ραδιενεργού νικελίου άφησαν γιγάντιες κοιλότητες στο υπόλειμμα του υπερκαινοφανούς Κασσιόπη Α

Πιστωτικά: ΝΑΣΑ / CXC / SAO

To υπόλειμμα του σουπερνόβα λάμπει ακόμα λόγω της ενέργειας του ωστικού κύματος της έκρηξης

Κέμπριτζ, Μασαχουσέτη 

Ριπές ραδιενεργού νικελίου άφησαν γιγάντιες κοιλότητες στο υπόλειμμα του υπερκαινοφανούς Κασσιόπη Α, ενός σουπερνόβα που εξερράγη πριν από 340 χρόνια. 

Σκόνη στον πυθμένα του ωκεανού αποκαλύπτει αρχαίο σουπερνόβα

Οι ωκεανοί της Γης αποκαλύπτουν «μυστικά» των σουπερνόβα

ΑΝΟΥ/ Στιούαρτ Χάι

O Άντον Γουόλνερ, καθηγητής στην Ερευνητική Σχολή Φυσικής και μηχανικής στο Τμήμα Πυρηνικής Φυσικής στο ΕΠΑ..

Αναλύσαμε 10 εκατοστών πάχους δείγμα από το κάτω μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού
Θα μπορούσε να βοηθήσει να προσδιοριστεί η ποσότητα των βαρέων στοιχείων

Σουπερνόβα εκρήγνυται στον γαλαξία NGC 4666 και λάμπει σε ερασιτεχνική φωτογραφία

Πίστωση: Τζάστιν Νγ

Ο αστροφωτογράφος Τζάστιν Νγ, έλαβε αυτή την εικόνα του λεγόμενου "εξαιρετικά ισχυρού ανέμου" γαλαξία NGC 4666 από τη Σιγκαπούρη στις 2 Ιανουαρίου, 2015.

Nέα ματιά στο θάνατο των μεγάλων άστρων

Credit: UPV/EHU

Αυτή η εικόνα του GRB130831A ελήφθη με το τηλεσκόπιο Λίβερπουλ που βρίσκεται στο παρατηρητήριο Roque de los Muchachos.

Η θέση της αστρική έκρηξης σημειώνεται στο κέντρο της εικόνας. Η εκδήλωση έλαβε χώρα περίπου 4.9 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Οι αποστάσεις ήταν συγκρίσιμες για τις δύο άλλες αστρικές εκρήξεις, 5,7 και 6,9 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, αντίστοιχα.

Κατακλυσμική Αυγή

11 Ιανουαρίου 2015

Εικόνα Αστρονομίας της Ημέρας

Εικονογράφηση Πίστωση & Πνευματικά Δικαιώματα: Mark Α Garlick (Space-art.co.uk)

Το πρόγραμμα ASA-SN στοχεύει ένα σουπερνόβα στη γειτονιά μας στο σύμπαν

Credit: ASAS-SN / Το Πανεπιστήμιο του Οχάιο

Στα αριστερά της αρχειακής εικόνας από το πρόγραμμα Σλοαν Ψηφιακού Ουρανού Έρευνα, ένας γαλαξία περίπου 400 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στο οποίο η "Αυτοματοποιημένη Έρευνα Όλου του Ουρανού για Υπερκαινοφανείς" (ASA-SN, προφέρεται «δολοφόνος») εντόπισε ένα φωτεινό σουπερνόβα στις 3, Ιαν. 2015 .

Στη δεξιά είναι μια εικόνα που υποβλήθηκε από τον ερασιτέχνη Seiichiro Kiyota του ASAS-SN, του προγράμματος "Μεταβλητός Αστέρας - Παρατηρητές Συνδέσμου" στην Ιαπωνία, η οποία επιβεβαίωσε την ύπαρξη του σουπερνόβα.

Υπόλειμμα υπερκαινοφανούς Ιστία

1 Ιανουαρίου 2015

Εικόνα Αστρονομίας της Ημέρας

Πίστωση εικόνας και Πνευματικά Δικαιώματα: Ομάδα CEDIC - Επεξεργασία: Βόλφγκανγκ Λάιτνερ

Πολύχρωμη άποψη υπολείμματος υπερκαινοφανούς αστέρα

Πολύχρωμη προβολή του υπερκαινοφανούς

Πνευματικά δικαιώματα ESA / XMM-Νιούτον & ΝΑΣΑ / Τσάντρα (ακτίνων-Χ)· ΝΑΣΑ / Γουαις/ Σπίτζερ (Υπέρυθρο)

Τα περισσότερα ουράνια γεγονότα ξεδιπλώνονται σε χιλιάδες χρόνια ή περισσότερο, καθιστώντας αδύνατη την παρακολούθηση της εξέλιξής τους με ανθρώπινα χρονοδιαγράμματα. 
Οι υπερκαινοφανείς αστέρες (σουπερνοβα) αποτελούν αξιοσημείωτες εξαιρέσεις, οι ισχυρές αστρικές εκρήξεις που κάνουν τα αστέρια τόσο φωτεινά όσο ένας ολόκληρος γαλαξίας για αρκετές ημέρες.

Έκρηξη σουπερνόβα «σπάει» το κοσμικό κέλυφος

Credit: NASA CXC

Το κρουστικό κύμα που απελευθερώνεται από ένα σουπερνόβα, απορροφάται από το εξωτερικό κέλυφος αερίου και σκόνης του άστρου, που δραπέτευσε από το αστέρι πριν από την έκρηξη.

To-New-Sas

MSH 11-62 και G327.1-1.1: σουπερνόβα κρουστικών κυμάτων, αστέρες νετρονίων και «αστακοί»

Ακτίνων-Χ εικόνες του G327.1-1.1 και το MSH 11-62

(Credit: NASA/CXC/GSFC/SAO/P.Slane et al, T.Temim et al.)

Αριστερή εικόνα: Μια μακρά παρατήρηση με το Τσαντρα του κατάλοιπου υπερκαινοφανούς MSH 11-62 αποκαλύπτει ένα ακανόνιστο κέλυφος του καυτού αερίου, σε κόκκινο χρώμα, γύρω από ένα εκτεταμένο νεφέλωμα της υψηλής ενέργειας ακτίνων-Χ, εμφανίζεται σε μπλε χρώμα.

Δεξιά εικόνα: Η εικόνα από το Τσάντρα του G327.1-1.1 δείχνει ένα κρουστικό κύμα κινούμενο προς τα έξω (ανοικτό κόκκινο χρώμα) και ένα λαμπρό νεφέλωμα πάλσαρ ανέμου (μπλε). (Περισσότερα)

Οι αστρονόμοι «τεμαχίζουν τον απόηχο» ενός σουπερνόβα

Εντυπωσιακές παρατηρήσεις στο εσωτερικό ενός «δημοφιλούς» υπερκαινοφανούς αστέρα

Credit: G. Zanardo, ICRAR-UWA

Ένα περίγραμμα του ισημερινού δακτυλίου και εσωτερικών συντριμμιών, όπως φαίνεται με το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ (πράσινο / μπλε περίγραμμα), στην κορυφή με παρατηρήσεις από το ALMA του κατάλοιπου σε 345 GHz (κόκκινο / πορτοκαλί, με απόδοση).

Πέρθ 

ο φως του έφτασε στη Γη το 1987Α από το Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος και οι επιστήμονες του έδωσαν το όνομα 1987Α. Πρόκειται για έναν από τους πιο ενδιαφέροντες υπερκαινοφανείς αστέρες που αποτελεί μόνιμο στόχο έρευνας των επιστημόνων. 

Πιθανό σουπερνόβα στον Μ61 (NGC 4303)

Λήφθηκε από τους Ernesto Guido, Martino Nicolini & Nick Howes στις 30 Οκτωβρίου 2014 @ εξ αποστάσεως, από το Νέο Μεξικό

Αναφέρει: 

Ακολουθώντας την ανάρτηση της Σελίδας στα Κεντρικά Γραφεία Παροδικών Αντικειμένων
Επιβεβαίωσης, σχετικά για ένα πιθανό Σουπερνόβα στον M61 (ή NGC 4303 -
TOCP 

Πρώτα στοιχεία ενός προγόνου σουπερνοβα με έλλειψη υδρογόνου

Credit: Kavli Institute for the Physics and Mathematics of the Universe

Καλλιτεχνική απεικόνιση για ένα δυαδικό σύστημα πρoγόνου του υπερκαινοφανούς iPTF13bvn. Μεγαλύτερης διαμέτρου, αλλά μικρότερης μάζας (4 φορές τη μάζα του Ήλιου), το ηλιακό αστέρι που εμφανίζεται στα αριστερά, είναι σε κατάσταση έκρηξης. Το άστρο που φαίνεται στα δεξιά είναι ένα πλούσιο σε υδρογόνο αστέρι και 30 φορές τη μάζα του Ήλιου

Ραδιοτηλεσκόπια ξετυλίγουν το μυστήριο του νόβα ακτίνων-γ

Credit: Bill Saxton, NRAO/AUI/NSF

Ένα Νόβα δεν εκρήγνυνται σαν μια διευρυνόμενη σφαίρα, αλλά, αντίθετα, ρίχνει έξω το αέριο σε διαφορετικές κατευθύνσεις σε διαφορετικούς χρόνους και διαφορετικές ταχύτητες. Όταν το αέριο αυτό κολλάει αναπόφευκτα μαζί, παράγει κραδασμούς και υψηλής ενέργειας φωτόνια ακτίνων-γ. Το συγκρότημα εκρήξεως και αέριων συγκρούσεων του Νόβα V959 Mon, απεικονίζεται εδώ. Στις πρώτες μέρες της έκρηξης του Νόβα, το πυκνό, σχετικά αργοκίνητο υλικό αποβάλλεται κατά μήκος του ισημερινού δυαδικού συστήματος αστέρων (κίτρινο υλικό στον αριστερό πίνακα). Κατά τη διάρκεια των επόμενων εβδομάδων, οι θυελλώδεις άνεμοι φεύγουν από το δυαδικό, αλλά διοχετεύονται κατά μήκος των πόλων του δυαδικού συστήματος άστρων (μπλε υλικό στον κεντρικό πίνακα). Το ισημερινό και πολικό υλικό κολλάει μαζί στη διασταύρωση τους, παράγοντας κραδασμούς και εκπομπή ακτίνων-γ (κόκκινες περιοχές στον κεντρικό πίνακα). Τέλος, σε μεταγενέστερους χρόνους, το Νόβα σταματά να προκαλεί ανέμους, και το υλικό παρασύρεται μακριά στο διάστημα, τα πυροτεχνήματα σταματούν (δεξιά πλευρά).

Επιλογή εικόνας για μεγέθυνση

Τα περισσότεροι φτωχά-σε-μέταλλα άστρα, παραπέμπουν στο πρώτο σουπερνόβα του σύμπαντος

(Image: by Anglo-Australian Observatory (AAO) in 1989. CAI/Paris – provided by CDS image server, Aladin: Bonnarel F., et al. Astron. Astrophys., Suppl. Ser., 143, 33-40 (2000))

>>

Το SMSS J0313-6708 αποκαλύφθηκε να είναι ένα φτωχό-σε-μέταλλα αστέρι από το τηλεσκόπιο SkyMapper και την παρακολούθηση φασματοσκοπικών παρατηρήσεων.

Ξέσπασμα νόβα από ένα λευκό νάνο σε τροχιά γύρω από ένα κόκκινο αστέρι γίγαντα.

Δημοσίευση by NASA Goddard.

Αυτή η ταινία από την Κοινότητα NASA Viz παρουσιάζει ένα ξέσπασμα νόβα από ένα λευκό νάνο σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι κόκκινο γίγαντα.

Εκρηκτική ανωμαλία φωτίζει το νότιο ημισφαίριο του γαλαξία NGC 1566 (Ζωντανά)

*Νεότερη ενημέρωση 19/09/2014

Δείτε το απόσπασμα από την ζωντανή μετάδοση εδώ

Το διαστημικό σκάφος Γαία ανακαλύπτει το πρώτο του σουπερνόβα

Copyright ESA/ATG medialab/C. Carreau

Καλλιτεχνική απεικόνιση του σουπερνόβα τύπου Ia

Καλλιτεχνική απεικόνιση για ένα σουπερνόβα τύπου Ia - η έκρηξη ενός λευκού νάνου "κλειδωμένη" σε ένα δυαδικό σύστημα με ένα συνοδό άστρο.

Ενώ άλλα είδη των σουπερνόβα έχουν εκρηκτικό θάνατο από μεγάλα άστρα, αρκετές φορές με μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο, τα τύπου Ia σουπερνόβα είναι το τελικό προϊόν των λιγότερο ογκωδών πανομοιότυπών τους. 

Τα χαμηλής μάζας αστέρια, με μάζα παρόμοια με τον Ήλιο, ττελειώνουν τη ζωή τους ήπια, διογκώνονται μέχρι τα εξωτερικά στρώματά τους και αφήνουν πίσω τους ένα συμπαγές λευκό νάνο άστρο. 

Λόγω της υψηλής πυκνότητάς τους, οι λευκοί νάνοι μπορούν να ασκήσουν έντονη βαρυτική έλξη σε ένα κοντινό άστρο, που συσσωρεύει μάζα από αυτό έως ότου ο λευκός νάνος φτάσει σε μια κρίσιμη μάζα, η οποία στη συνέχεια προκαλεί μια βίαιη έκρηξη.

Τεχνήτιο: φτιαχτό αλλά χρήσιμο

Δεν υπάρχει στη φύση στον πλανήτη Γη, «κατασκευάζεται» όμως στο εργαστήριο για να χρησιμοποιηθεί σε ραδιενεργά φάρμακα για τη θεραπεία και διάγνωση πολλών νόσων

(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ESA/NASA)

Ο U της Καμηλοπάρδαλης, γνωστός και ως U Cam, είναι ένας ερυθρός γίγαντας - στα φάσματα τέτοιων αστέρων έχει ανιχνευθεί τεχνήτιο

Μικρό βιογραφικό για το στοιχείο τεχνήτιο. Κάθε Κυριακή «Το Βήµα» µάς ταξιδεύει και σε µιαν άλλη γωνιά του περιοδικού πίνακα.

Βίος και πολιτεία

Το τεχνήτιο είναι μια χρήσιμη παραδοξότητα μέσα στο περιοδικό σύστημα στοιχείων. Βρίσκεται αυτό, ένα στοιχείο, το πρώτο στη σειρά με βάση τον ατομικό αριθμό, χωρίς μη ραδιενεργά ισότοπα, να είναι περιστοιχισμένο από σταθερά στοιχεία. Κάθε ισότοπό του είναι ραδιενεργό και παράγεται από τον άνθρωπο με τεχνητό τρόπο, ενώ ίχνη μόνο από αυτά συναντούμε έτσι ελεύθερα στη φύση. Ποιος όμως είναι ο λόγος, αν δεν πρόκειται για πυρηνικό όπλο, να παράγουμε εντελώς τεχνητά ένα ραδιενεργό στοιχείο;